Week 10: 21 juli - 27 juli 2008

Dinsdag 22 juli

Klachtenloket Fons

Tussen twee en drie zal de bel gerepareerd worden van het bewonerspand. Ik kom er speciaal voor langs om de elektriciën te onvangen voordat Jacqueline arriveert om als gastvrouw op te treden. Helaas moeten de 15 mensten die er met hun klacht komen via kloppen op het raam naar binnen, want de goede man laat het afweten. Ik hang Kleerhangerankertjes die klaar zijn in het Algemeen Fonskamertje, ziet er gelijk een stuk gezelliger uit.

Woensdag 23 julli

Kindermiddag

Het is stil in de wijk. Ik start in mijn eentje met het verstevigen van de kinderankertjes, zodat die straks wat beter te hanteren zijn voor ze. En daar komt de elektriciën met oprechte excuses voor gisteren. In no time schittert er een nieuwe belknop op het gehavende brievenbusgedeelte dat zo naar de schroothoop zou kunnen, maar hij doet het! Rond drie uur komen er drie enthousiaste meisjes die assisteren, en al uitzoeken uit de doos met blingbling versiersels hoe ze hun anker kunnen oppimpen. Als rond vier uur ook nog een bezwete jongensvoetbalploeg arriveert beslis ik dat twee uur te laat komen voor de workshop echt niet kan, en dat ze de volgende keer welkom zijn maar dan wel op tijd. Lollies en pakje drinken, en ze stuiven alweer weg voor een potje verstoppertje in de straat.

Vrijdag 25 juli

We richten een Band op!

Componist Allerd van den Bremen komt langs om dat op te zetten. Helemaal uit Amsterdam! En hij is zo aanstekelijk en vol passie dat zelfs ik begin te zingen. Hij heeft veel ervaring in het opzetten van wijkkoren, optochten en wat al niet meer. De bedoeling is dat we al zingend over onze wijk en onze plek samen een sambaband en zelfgemaakte instrumentjes een optocht gaan doen. Lijkt me geweldig. En iedereen die ik erover spreek wil meedoen. De naam? BLOKBAND, of DE SINGELSINGERS? Alle ideeën zijn welkom, ook goeie teksten, zoals die op de raamposters.

Zaterdag 26 juli

Eindelijk schot in het grote Anker.

Buurman Hans is terug! En hoe. Ondanks zijn nog zwakke gezondheid timmeren en zagen we er op los. Er komt een enorme voet aan het anker met afval materiaal van de Gamma, en dat gaat goed. Coby legt nog een laag pulp over haar persoonlijke kunstwerk heen. Dat oogt massief zo. Klein clubje, maar tevreden.