Week 6: 22 juni - 28 juni 2008

Zondag 22 juni

Ankerteam bouwt een brug

En zo komen we op zondagmiddag ook nog eens bij elkaar. Uren na uren geeft buurman Hans instructies, worden er een soort stoppen gezaagd, schroeven we rachels en tengels. Marieke en ik hebben geen idee waartoe dit allemaal leidt, maar vol vertrouwen voeren we alle opdrachten minutieus uit. De eerste spanband trekken we finaal aan stukken. Grover geschut wordt uit de kluskelder van Hans gehaald, een enorme spanband 'rijgen' we door twee pijpen, en we beginnen aan te draaien, slag na slag. Hij maakt zich enorm kwaad, gooit al zijn gewicht erin, dat is ruim 100 kilo, en als we echt niet meer verder kunnen aanspannen tilt hij de twee delen op: ze zitten strak aan elkaar en blijven aansluiten. Dit werkt, en hoe! We hebben er zeven uur over gedaan om het voor elkaar te krijgen, en er valt een enorme last van mijn schouders. Ik voel nu pas hoe ik het 'slappe anker'als een kruis op mijn rug heb meegetorst.

Maandag 23 juni

De architect komt keuren

Het ankerteam, Erne van Stichting Straatbeeld, en architect Rob de Vree komen bij elkaar. Niet zomaar, dit is een serieuze zaak. De architect komt namelijk naar het anker kijken, en afhankelijk van zijn bevindingen gaan we door met dit anker of niet. Want het moet veilig zijn om het op te stellen in de openbare ruimte, het mag niet ineens gaan schuiven of omkiepen. Het moet staan als een huis. Van tevoren nog even flink de spanning op de twee proefdelen gezet, en daar gaan we. Alle ins en outs worden besproken, er wordt flink getrokken, geduwd, alle mogelijke valkuilen worden onder de loep genomen. En iedereen is het er unaniem over eens: dit is um! Met betonijzer en schroefdraad gaan we hem spannen. Zo bouwt Rotterdam ook bruggen, wolkenkrabbers en schepen. En zo bouwen wij ons Anker. Punt. De flessen wijn worden ontkurkt met een schroef en boortol, en we proosten op deze overwinning. Met vereende krachten en vanuit een simpel ontwerpje van opgerolde papiertjes komt dit anker van de grond Wat zet ik, verrijst dit anker.

Dinsdag 24 juni

Vergadering kerngroep

Ondertussen gaan de onderhandelingen met het WBR natuurlijk gewoon door. We bereiden de vergadering van komende week voor, als het WBR hier in het bewonerspand haar plannen bekend gaat maken. En wij als bewoners bekend gaan maken wat onze randvoorwaarden zijn.

Ook het ankerplan en het wel en wee van het bewonershuis wordt besproken. We  hebben heel veel support nodig, vanuit de kerngroep en vanuit de rest van de bewoners. De olievlek verspreiden is niet eenvoudig. Meedoen is niet alleen knippen, plakken en knutselen, we zoeken ook mensen met organisatietalent, fotografen, koffiezeters, mensen die buren aanschieten om mee te doen. Maar dan zetten weonszelf ook wel echt op de kaart, als Essenburgblokken, als SAMEN1BLOK. Want onze grote kracht, de sociale samenhang en onderlinge support zullen we laten zien.

Woensdag 25 juni

16 kinderen maken eigen ankers!

Nog maar net zijn we open en de kinderen stromen binnen! Kleine jongetjes, grote meiden, moeders, allemaal rond de tafel. De ankers die gemaakt worden zijn fantastisch. Met diepe verwondering zie ik allerlei variaties ontstaan. Buiten in de tuin wordt geschilderd en gediscussieerd, want René is ook van de partij. De chocomel is heerlijk koel, en het bruist van de levendigheid. Helemaal versleten maar zeer voldaan kijken we op het eind van de middag rond. Het huis is straks nog te klein voor een tenstoonstelling van alles wat hier gemaakt is. Het begint echt te lopen. Buurman Hans komt als klapper binnen, hij heeft in zijn kelderwerkplaats een knots van een anker gemaakt van hout, helemaal met verbindingen, en met de hand gesneden. Werkelijk een uniek, persoonlijk anker!