Week 9: 13 - 20 juli 2008

Zondag 13 juli

Feest in het Bewonerspand!

Na alle vergaderingen, stukken schrijven en lezen, sjouwen, klussen, overleggen, bouwen, is het tijd om te ontspannen en met elkaar feestelijk het glas (bekertje) te heffen op het enorme werk dat we hebben verzet. En ook vandaag kunnen er mensen niet stilzitten.

Jacqueline leeft zich helemaal  uit in een catering van zoete en hartige hapjes. Er is een rijk gevulde buffettafel. Buurvrouw Elmas komt met een chocoladecake die erg in de smaak valt. Ik vraag haar of zij met deze kookkunsten niet wil deelnemen aan de kookworkshop die we al twee keer hebben gehouden. Dat wil zij best wel, maar het is er tot nu niet van gekomen.

Zo onstaat het idee om een Iftar te organiseren, een traditionele islamitische maaltijd in de vastenmaan ramadan. Veel Nederlanders zijn hiermee niet bekend. Het zou een mooie gelegenheid zijn om de verschillende culturen in de straat met elkaar te laten kennismaken. De nationale Burendag van het Oranjefonds zou hiernin kunnen ondersteunen. Dat is op 20 september. En zo is er weer een mooi idee geboren om elkaar beter te leren kennen en om je eigenheid te laten zien.

Dinsdag 15 juli

Klachtenloket Fons Boelens te gast in bewonerspand.

Koffie/thee nog maar net gezet of de eerste bewoner komt al langs. Er is duidelijk behoefte aan een loket waar van alles gedropt kan worden, van vragen over verhuizing tot aan onderhoudsklachten. De vragen waarmee bewoners komen zijn heel divers. Het inrichten van een wachtkamer blijkt geen overbodige luxe. Fons neemt echt de tijd voor elke individuele bewoner, en in het speciaal ingerichte kamertje wordt de nodig privacy geboden. Dat houdt wel in dat er een behoorlijke wachttijd is, tot vijf wachtenden voor u, dus als het mogelijk is, kom dan zo vroeg mogelijk. Nog drie dinsdagen van 15.30 tot 18.30, daarna is er een zomerstop. Fons garandeert een terugkoppeling binnen één week.

Woensdag 16 juli

Rustig en stil, toch zijn we open.

Geen kinderen vandaag, daarom ruim aandacht voor het grote anker. Er zal een goede werktafel moeten komen die stevig en veilig genoeg is om het anker te ondersteunen. Daar wordt vandaag flink aan gewerkt, evenals aan teambuilding en veel denkwerk.

Zaterdag 19 juli

Buurvrouwen en plakwerk.

De werktafel is in elkaar gezet. Een heel gedeelte van het grote anker wordt weer gestript omdat er een andere constructie gemaakt moet worden. Er komen drie stalen betonijzers in, van vijf meter lang, die aangespannen gaan worden, en daar moet ruimte voor gemaakt worden in de kop en de kont van het anker. Serieuze zaak, dat moet goed gebeuren, dan kan er daana weer flink geplakt en gevormd worden. Zonder stevig skelet gaat het niet. Voor dit gedeelte van de ankerbouw moeten we echt ons hooft erbij houden. Hans Ankebouw is nog steeds niet helemaal opgeknapt, dus we stellen de werkzaamheden even uit. Ik ben de rest van de dag bezig met de vele ontwerpen die de kinderen gemaakt hebben wat te verstevigen, zodat zij er verder mee kunnen zonder dat ze in elkaar storten, samen met buurvrouw Coby en de ene na de andere buurvrouw die een bakkie komt doen. Aan het eind van de middag tel ik de kleine kleerhangankers: het zijn er inmiddels 37! En niet één is er hetzelfde. Dit wordt een prachtige collectie. Tevreden sluit ik af, veel te laat, maar met een goed gevoel.